ආසියාවේ ආශ්චර්යය. අරුමයක් නොවේද.

ඉනික්බිති
එසේ විය සබඳ......
වසර දෙදහස් පන්සියයක
ඉතිහාසයක්
ප්‍රෞඪ ඉතිහාසයකි.

.
විශ්ව කර්ම හෙළයන් විසූ
මහා දාගැබ්
මහා වාපීන් කළ
ලොව මවිත කළ නිමැවුම් කළ
මහා පඬුවන් , කවීන්
ලියන්නන් විසූ
තේජෝ බල පරාක්‍රම ධීර වීර
සිංහයන් විසූ
ධරණීතලය,

සහස් සුවහස් කල් පිරූපෙම

කුමට දහසක් දෙනෙත් පොපියන
නොමැතිනම් ඔබෙ රුව දකින්නට
හමන මදනල සමඟ මිතුරුව
ගයන ගීතය තනුව කිවමැන
සහස් සුවහස් කල් පිරූපෙම

අහිමි වන විට දෙනෙත් අභියස
තවත් කුමකට ගයනු පෙම්ගී
කඩාලමි පෙම් පිරුණු හදවත

තක්කඩින්ගේ සත්ත්ව කරුණාව....

ජාතියේ මුරදේවතාවුන්ගේ
ඔලු, පාදඩයින්ගේ
අතින් පැලෙන්නට

දහස් ගණනක්
තරුණ ජීවිත
මත් උවදුරෙන් වනසන
අමනයින්ගේ
නරිනාටක වලට,
නීතිය වල් වැදීමට,
ඉඩදී

නිහඬව සිට

" රටකි "

රටකි
සකල ශ්‍රීයෙන්
විරාජමාන වූ
අන්ධ මුග්ධයින්
කණවැල අල්ලන

උන් අනුවම යන
අම්ම්බරු අනුගාමිකයින්
වෙසෙන'
විලි ලැජ්ජාවට
මුව වසන්නට
සරම ගලවා
හිසවසාගත්
ජාතියක් වෙසෙන....!!!

^සූ

අසම්මතය

අසම්මතය
ප්‍රේමය
රාගය
අතර
.

.
අතරමංව

පුර හඳත් ඈ වගේ

පුර හඳත්
ඈ වගේ
වළා අතර සැඟව
සුදු මුව වසාගෙන
දෙනෙත් සඟවාගෙන

මා ළඟට නෑවිත්
පාවෙයි
ඈතට
ඈතට

මා හඬනා, හද රෑ සැළුණා

මා හඬනා, හද රෑ සැළුණා
නුඹ මා නෙතු ‍රැඳුණා, බොඳවී රුව පෙනුණා
ඔබ මා රිදවා කොහෙදෝ ගියා, යලි ළංනොවෙනා ඈතක ගියා
සඳ රෑ අහසේ බොඳවී ගියා, තරු පවා වැලපුණා

ආ___රය

රතු රෝස මලක්
රෝස මලක්
සහ
මලක්
එක හිතක්.......
දෙනෙතක්
ගතක්..

මවයි අහස් ලොව රුවන් රස

මහ සයුරේ සිට මෙපිටට ආවද
සිත කළඹන මේ කිඳුරු ළඳ
මොළකැටි දෙපතුල් සුදු මුව හස‍රැල්
උකටලි මා සිත කරයි තද
නිල් දිය කෙහෙ ‍රැල් පවනේ ලෙළදෙන
පෙණ පිඬු මුතු දළ මවයි රස

"ශුද්ධ වූ සියල්ල කෙලෙසෙන්නේය"

සාධුකාර දෙති
සෙත් පැතෙති
පිරිත් පැන්
පිරිත් හුය
බැ‍ඳෙති
ආසිරි වැඩෙති
.
.
සුදු හඳිති
රහත් වන්නට
ඔන්න මෙන්න
හිඳිති

බාඳුරාව........

විහඟ තුඩකින් තැළුණු මලකට
යලිත් විකසිත වන්න හෙමිහිට
ළහිරු ‍රැස්වන් ස්නේහයක් ඔබ
අසල ඇත, මුත් නුඹ නිගා කළ

කපුරු මලකිය කලට නොපිපුණ
ලියතඹර මල වීය මට නුඹ

මිත්‍ර වරුනි,

මිත්‍ර වරුනි,
වෙඩි තියන්න
හැකියාව තියෙද්දිත්
ගල් ආයුධ පාවිච්චි කරන්නෙ
කුමට...?
නොදැනුවත් කමද?
මෝඩ කමද?

^සූ 

සත්‍යයක් කියමි...!!!!!

ඉඩ තිබිණි
ලොව වටිනාම වස්තුව,
.
.
ගැහැනිය

බිළිඳු..!

රැගෙන පැණි බිංදු
ඉරී ඒ බමරින්දු
උකුල නොම‍රැන්දූ
බිළිඳු, කඳුළකි නෙතට කැන්දූ ෴

^සූ 

සුදනෙනි

සුදනෙනි
අවැසිනම්
ගනුව
කෙළියට
වෙසඟනක්මි

[][][]

සමුදුර
කෝපයෙන් කෙතරම්
රළ පහර දුන්නද
නොසෙල්වෙත

සිත..!

කෙතරම් අගනෙද?
නොපෙනෙන
ඉන්ද්‍රිය,
සිත

............

රාත්‍රිය එනතුරු
බලාහිඳ
මල් සමඟ
නිදිවදින
බඹරු
ඉරත් සමඟ

උපාසකම්මා...

යන එන සැමතැන බෝම
කන කර හැඩට ඇඳීම
දන්න නොදන්නා සෑම
වෙයි මිතුරන්...

පොහොයට සිල්ද ‍රැකීම
බුදු දෙව් පුදද පිදීම
හයියෙන් බණපොත් කීම
ඇයට ප්‍රියයි…

ඔය උරමඬලේ හිසතියාන ..................

 ඔය උරමඬලේ  හිසතියාන
හඬන්න ඇත්නම්
නෙත්  පෙති රතුවෙන කඳුළු බිංදු
හැලෙයි සත්තකින්
එක මොහොතක් මගෙ දුක අහගෙන හිඳින්න හැකිනම්
සුහදාණෙනි, මා ළඟ ඔබ ඉන්න රත්තරන්