"ශ්‍රී සිද්ධාර්ථ ගෞතම"

අඩ අඳුර තුළ
සුමුදු දෙතොලක
සුවඳ කෙසක
සුසුම් පොදක
මුදු තිඹිරි
යුවල'තර
පසක් කර
සත්‍යය

කොපු..!

නසන
තනන
දෙකටම
ආවැසි
කොපු

හැ‍ඟෙන
දැනෙන
අවැසි තැනෙක
සෘජු විය යුතුය
පුරුෂ ලිංගයක්

ජය හෙළදිව වන්නම..

(සිංහල උඩරට නර්තන සම්ප්‍රදායේ එන සැවුළා වන්නමේ නාදරටා අනුව රචනා කොට ඇත)


මාත්‍රා :  1 2 / 1 2 3 / 1 2 / 1 2 3

තානම : 
තම් තම් දන තානාම් දන තම් දන තානාම්
තම් තම් දන තානාත් තෙයි තම්ද......... නාතම් ද නා නා.....

හෙළ හිරු තෙද ‍රැන්දූ... දස බල ‍රැස බැන්දූ
ලෝ තුළ නම ‍රැන්දූ සිහ... ලුගෙ හෙළ දී...පේ......

රට රකින්න හැකිද බොලව් කල්ලි වලට බෙදිලා.........?

බිඳිව් තම කඳ සිතව් එකලෙස රකින්නට මිනිසත් බලේ
නසව් ඊර්ෂ්‍යා මාන වෛරය නගව් ගත ඇති සිංහ ලේ
සිතව් දෙවරක් නොව දහස්  වර එකයි පැහැ ගත දුවන ලේ
ගනිව් දනයිනි සිහල  කගපත් රකින්නට දෑ සිංහලේ

හෙන ගැහිලද තොපෙ සිරසට මේ ගැන නොසිතන්නේ
මහ ජාතිය ඇයි නුඹලා මේ හැටි බය වෙන්නේ
වලකපන්න නුඹලාමයි උන්ට බාර දුන්නේ
පැනයන්නට පෙර අසු ඉස්තාලය වහ පන්නේ

"අන්සතු නොවේවා මගෙ ලක් දෙරණ මතූ

මතු මතු ඉපිද දිවි සරි කරගන්න සිතූ
පිහිටා පසඟ වැඳ සිප තුන් සරණ පැතූ
නන්දෙස දනන් ගැන එක මව් සිතින් සිතූ
අන්සතු නොවේවා මගෙ ලක් දෙරණ මතූ

පෑව ලෙවන් හට නිති සුව මෙත් කරුණා
සමනොළ පියවුරෙන් මුදිතා ගුණ පෙරුණා
මහවැලි කැලණි කළු වලවේ ගං පිරුණා
ඒ කිරි දසත කෙත් ගොයමේ කිරි වැදුණා

වීථි දිගේ දිවි සරනා මනු සත්තූ..........!!

ඉපදුණ පවට දුක් උහුළන බෝසත්තු
වසවතු සමඟ යුධ වැද ජය අරගත්තු
නෙක නෙක දනගෙ සොඳ කරුණා ලැබ ගත්තූ
වීථි දිගේ දිවි සරනා මනු සත්තූ

මහල් දෙමහලින් සැදි මනරම් මැදුරූ
දැසිදස් යාන වාහන පලසින් ඇතිරූ
කට දිව පිනන රස ආහර, නැත සොඳුරූ
බල රඟ රඟන යාචක මහරූ අයුරූ

ලාබායි..... ලාබායි.....
දැන් විකිණේ........
.
.
තරාදියක්,
කඩුවක්,
දෙවඟනක්

වෙරෝනිකා මැරෙන්න තීරණය කරයි...

සෙල් ලිපියක තියෙන
අකුරු වැලක් මෙන්
ඔබ අපැහැදිලියි
වෙරෝනිකා...
හිම කීරි ගැහෙන
හීතලට
එක සුසුම් පොදක්
උණුහුම් වෙන්න මදිබව
ඔබට හැගෙනවද?
වෙරෝනිකා...

On line දේශ ප්‍රේමියෝ

රට ජාතිය ආගම
වෙනුවෙන්
දිවි පුදන
පුරන් අප්පු
කැප්පැටිපොළ
මද්දුමබණ්ඩාර

ඉඩක් දෙන්න මට හිතන්න..!

ඉඩක් දෙන්න මට හිතන්න
මටත් අවැසී ජීවිතේ
වසන්තය මල් මකරන්ද අරගෙන
සිහිල් සුළඟත් සමඟ ඒවී
ඔබ එන්න මුදු සිනා පිපෙන 
අලුත් සෙනෙහස අරන්

කතා කරන ඇස් අතරේ

කතා කරන ඇස් අතරේ
හීන මැවෙනවා
දරා ගන්න බැරි තරමට
දුක වැඩි වෙනවා
හීන් සිනා කඳුළු වෙවී
ගලා හැලෙනවා
මුදු කෙහෙ‍රැලි
සයුරු තෙරේ මා තනි වෙනවා..

නමුනු කුල මත සුපිපි සඳ වත

අවරගිර හිස ගිලෙන හිරු රස
නමුනු කුල මත සුපිපි සඳ වත
නොලිය හැකි කවක
සිත නිදන් කොට
පලා යන්නට .... ඉසිඹුවක් සොයමී

ගෑනුළමයි
ලංකාවෙ,
.
.
"සි (ලි) ම්"

ආශ්චර්‍යය.

කන්න
අවැසිවිට
කබරයාද
තලගයොක්
කරගත හැකි

නැන්දයි..... ලේලියි.....

පෙරසිට පැවත එන
සිරිතට කාර බැඳගෙන
කැන්දා ගෙදර ගෙන
ලේලි ගෙන්වා රබන් ගහගෙන....

පුතුට දුන් පාවා
පෙර ඇගේ හොඳ කීවා
පසුව රොස් වූවා

නැන්ද ලේලිය රන්ඩුවූවා.....

පාට හීන..........

මගේ සිත් ආකාසෙ වැහි වලා පිරෙනවා
මහහඬින් අඬන්නට සැරසෙන්න හදනවා
සැඩ සුළං වේගයෙන් හද පුරා හමනවා
ඒත් මං දේදුන්නෙ පාට හත ගනිනවා

නෙකපාට දුර ඈත ආකාසෙ දිළෙනවා
මතක සැමරුම් අතර දෑස් බොඳ කෙරෙනවා
හිත පුපුරු ගහනවා සියොළඟම දැවෙනවා

ඒත් මං යලි යලිත් හිනැහෙන්න හදනවා

දුර පාළු මාවතක ඔහේ සැරි සරනවා
උණුහුමට දැවටිච්ච සුවඳ මට දැනෙනවා
ඔබේ මුදු බඳ වටා මගෙ දෑත වෙළෙනවා
කඳුළු හීතල වැටෙන, සිහින ලොව බිඳිනවා

ගිය ආපු සැම තැනම ඔබ ඇතැයි සිතෙනවා
මා අතර මග තාම නුඹ කොහෙද සොයනවා
කිසිදාක ලංනොවන මිරිඟුවකි හැ‍ඟෙනවා
කොහෙදි හෝ හමුවෙන්න සිත පෙරුම් පුරනවා.

මියෙයි මා
හද හැඟුම්
බි‍ඳෙන් බිඳ
ටිකෙන් ටික...
ගිලෙන සේ
අවර හිරු

වවුල් පෙම.......

විසල් හදතුර
අතු පතර
විහිදී
සාරෙට,......
ගිරා මලිති බටිත්තන්
වෙනුවෙන් සැදුණු
ප්‍රේම ඵල,

ළඳක් දු‍ටුවෙමි ගසක් මුදුණේ.....

වානු කෙලෙස දු‍ටු සඳ, අරුමෙකි දැනුණේ
ලේනු නොව, රුවට ළඳකිය ගහ මුදුණේ
පානු පෙනේ පෙළහර ඇඳි වත ගුවනේ
රේණු නැති මලකි දෑසට මට පෙනුණේ

ලා රන් තිඹිරිය, සිප අතු පිපුණේ
රඹකඳ වන් දෙපයට කඳ බැදුණේ
නාබි වටොට සිප සිප බිම ඇදුණේ

දෙයියනෙ..! මේ ගස කිම මා නොවුණේ