Showing posts with label දුකට ලියූ කවි. Show all posts
Showing posts with label දුකට ලියූ කවි. Show all posts

Tuesday, June 13, 2017

එතෙර ගිය හිමියන්ට...


නිදි නොමැති තනි යහන
මත පිපෙන රෑ හීන
එළි නොවනවා සේම 
දුකම පමණකි ගේන 
වෙන්ව තුන්පත් රෑන
නෙතට කඳුළක් ගේන
ඇසට නොපෙනෙන මාන
නැත සැනසුමක් පේන
ගත දැවෙන වැලිකතර
ඔබ තුටින් දැයි නිතර
සිහිවෙනා විට සිරුර
දැවෙයි සිතුවිලි විසිර
මුළු සිතම ඉකිබිඳී
ම'පුතු සුවසේ නිදී
තව සිතට වද දිදී
තනිය යහනට වදී
^සූ

Friday, November 27, 2015

අම්මාවරු

අල කොල
බතල කන
රෙදි අඳින
අම්මාවරු පමණද
ගැහැට විඳින්නේ
දරුවන් වෙනුවෙන්

^සූ
මේ තරම් සුවිසල් අහස යට
හිඳිමි අදමා තනිවෙලා
ඔබේ සුසුමක දුරින් ඉන්නට
වරම් නැත මට හිමි වෙලා

සයුරු වෙරළක තනිව ඉකිලන
රළ මතට වී මං මුලා
ඈත ක්ෂිතිජයෙ සැඟව යන හිරු
සදිසි ඔබ මා තනි කළා

රෑක අහසක දිළෙන තරු සේ
දිළුණු සිතුවිලි ගොළු කළා
අමාවක රෑ අහස වාගෙම
මගෙ ලොවම අඳුරක් කළා

^සූ

මවුනි..!


දෙනෙත් හිටියට
මග බලාගෙන
යලි නොඑන්නම
දුරක ගොස් ඔබ
කඳුළු නොහෙළුව
දුක දරාගෙන
ගැහැට විඳි ඔබ
සතුට දී මට
සිළුටු වත හිමි
යකඩ ගහැනිය
මවුනි මා මග
පහන් සිළ ඔබ...!

^සූ

Monday, October 13, 2014

අකාලේ විසිරෙන කැකුළු මල් ..!

ඈත මුහුදේ
‍රැළි පෙ‍රැළි පිස
හමන උඩු හුළඟට පෙමින්
තාලයට කවි ගීත ගයනා
නීල වැටකේ පඳුරකින්
එහා කළුවර අතරකින් එන
හීන් කෙඳිරිලි හඬක් ලෙංගතු
විරාමයකින් පසුව ඉකිබිඳුමක්ව
හදවත පාරවයි....

Saturday, October 11, 2014

එතෙර ගිය හිමියන්ට...!


නිදි නොමැති තනි යහන
මත පිපෙන රෑ හීන
එලි නොවනවා සේම
දුකම පමණකි ගේන

නූතන යසෝදරා වත ....!

හතර පෙරනිමිති
හතරවටින්
කලක හිටන් මට පෙනුණට
පස්මහ බැළුම් උඹ
බලන බව දැනුණෙ නෑ
පුර පෝය දවසට
පස්සෙ දොහේ

Wednesday, June 5, 2013

ඇගේ පහස ලබන්නෝ කවරහුද ..... ?



ඈ කළුය හීන්දෑරිය
කොණ්ඩය පොකු‍ටුය
කෙටිය, කිළු‍ටුය
ගිලුණු දෑසක් හිමිය
ප්‍රිය නූපදන හැකිළුණු
මුහුණකින්
අතරින්පතර  හැළුණු
දත් සහිත මුවකට
හිමිකම් කියන්නීය.
වත්සුණු, සඳුන්
අඳුන්, විලවුන්
නොදන්නීය,

Wednesday, March 20, 2013

නුඹ දන්නෑ අම්මේ........


ජැන්ඩි පහට මං ඇන්දට
සරුවට වගෙ මං උන්නට
සළකන්නට උඹට තවම
අත සරුනෑ අම්මේ...
පාන්දරින් හැමදාකම
අවදිවෙලා බත් තම්බල
එදා වේල සරිකරනව
උඹ තවමත් අම්මේ...
රෑ තුන් යම කෙඳිරි ගගා
කැහැ කැහැ පපුවත්
අතගා ඉන්නා හැටි
දකිනා විට පපුව දනව අම්මේ..
ගමේ පුංචි ඉස්කෝලෙන්
කොළඹ මහා කොලීජියට
එතනින් මං සරසවියට
ගියා තමයි අම්මේ...
නාට්ටිවල මං හිටියම
රූපවාහිනියෙ දු‍ටුවම
අහළ පහළ ඉන්න අයට
පෙන්නුවාට අම්මේ...
උඹේ හීන මට තාමත්
හැබෑ කරන්නට බැරි බව
නුඹ දන්නෑ අම්මේ...

Friday, March 1, 2013

රෝහලේදී....


බලා සිටියෙමි මග
මතුවන තුරු
හුරු රුවක් දන්නා රුවක්
වාට්‍ටුව දොරකඩින්...
ඇඳන් වට රොක්ව
සුවදුක් විමසනා විට
අනෙක් අයවලුන්ගෙන්
ඉහිලුම් නොදුන් සිත
බරකළා නෙත කඳුළින්
රෝගයේ වේදනාව
පරයමින් රිදුම් දුණි
හදවත......

Monday, November 5, 2012

තාත්තේ...!

ගෙදර හිටියත් කතා නොකරන
ගෙදර නැති විට කරුණු විමසන
මෙහෙකරුවෙකු මෙන්
නිහඬවම මගේ කටයුතු සියල්ල සපුරා
තේ කෝප්පය පවා ළඟට ගෙනත්
මට සළකන

Sunday, November 4, 2012

වැහි මොටද.....!!!

හනික ගෙදරට යමන් අම්මේ
වැස්ස එනවා අදත් හනිකට
පුංචි මල්ලිගෙ අකුරු සේරම
අරන් උන්දා ගියා ඈතට
වප් මහේ අකලට ඉඩෝරෙට
ගොයම් සේරම පිච්චුණා වෙද
ණයත් එක්කම අප්ප දැවුණා
ගොයම වාගෙම වැව් පිටිය උඩ

Thursday, January 19, 2012

අම්මේ.........

මා කුසට ආදිනේ සිට ඔබගෙ අම්මේ
නොයෙක් දුක් කම් කටොලු වින්ද ඔබ අම්මේ

සල්ලාල ජඩෙකුගේ බසට නුඹ අම්මේ
ප්‍රේමයේ නාමයෙන් දිවි දුන්න අම්මේ

සොරාගෙන නුඹෙ දිවියෙ වටින කම අම්මේ
සැඟවිලා ඔහු ගියත් ඔබ ඇතර අම්මේ